Kandila

Nang makilala ka ang puso ko ay tila isa nang patay na kandila

Kandila na ang mitsa'y di na sumisindi pa dahil nababad na ng luha

Ngunit dahil sa pag-ibig mo ito'y muling nabuhay at nagliyab

Apoy na kahit anong ihip o lakas ng hangin ay di natitinag

Ulan man o unos ay di ito namamatay

Nang lumisan ka'y hiniling ko na ang apoy ay muling mamatay na

Dahil ang kandilang ito'y wala nang nagmamay-ari o magmamay-ari pa

Ngunit kahit anong gawin ang apoy ay ayaw nang mamatay

Hanggang sa ang kandila ay unti-unting nauubos na

Na tulad ng buhay ay nawawala na

At hanggang sa huling siklab ay ikaw pa rin sinta